1 Ekim 2009 Perşembe

ANNENİN ÇOCUĞUNA MEKTUBU


Bir anne, bir gün arkadaşları ile buluşup bahçede top oynayan on yaşındaki oğlunu eve çağırır. Bir şeyler almak için bakkala gönderir. Annesinin istediklerini alıp gelen çocuk, "Anne arkadaşlarımla top oynuyorduk, sen çağırdın geldim. Şimdi izin verirsen onlar beni bekliyorlar" der. Anne çocuğunun oyununu bozduğunun farkına varır ve üzülür. "Teşekkür ederim oğlum ben senin arkadaşlarınla oynadığının farkında değilim, yoksa ben kendim bakkala gidebilirdim" der. "Ayrıca hiç itiraz etmeden benim çağırıma uyduğun için, alışverişten sonra dışarı çıkmak için, izin istediğin için seni kutlarım, bu haraketinin karşılığında sana 25 kuruş veriyorum" der, çocuğunu öperek arkadaşları ile oynamaya yollar.

Çocuk paraya çok sevinmiştir. Bu sevincini arkadaşları ile paylaşır. "Ben para kazanmaya başladım bakın annem çağırdı hiç itiraz etmeden oyunu bırakıp gittiğim için, bakkaldan istenen şeyleri alıp geldiğim için, tekrar arkadaşlarla oynamak üzere izin istediğim için annem bana teşekkür etti ve 25 kuruş verdi" der. Arkadaşları onun sevincine katılır ve harçlığına da imrenirler.

Akşam yatak odasında ders çalışan çocuk daha çok para kazanmanın yollarını düşünmeye başlar. Aklına daha önce buna benzer bir sürü olumlu davranışları olduğunu hatırlayarak annesine bir mektup yazmaya karar verir ve kağıt kaleme sarılır.

"Anneciğim, senin bana daha borçların var . Hatırlayabildiklerimin listesi aşağıdadır:

*Her akşam itiraz etmeden ders çalıştığım için :5 kuruş
*Yazılıdan hep pekiyi aldığım için :5 kuruş
*Erken yatıp erken kalktığım için :5 kuruş
*Geçen hafta bahçede sana yardım ettiğim için :5 kuruş
*Daha önce bakkala gittiklerim için toplam :50 kuruş
*Dün bahçeden ineği kovmaya yolladığın için :10 kuruş
olmak üzere toplam 85 kuruş" diye yazar bir zarf içersinde annesinin odasında aynanın önüne koyar.

Anne sabahleyin odasında oğlunun mektubunu bulur, heyecanla okur. Okuduğunda şok olur. Ne yapacağını nasıl haraket edeceğini, hangi hareketin doğru, hangisinin yanlış olacağını düşünür ve mektuba mektupla cevap vermeye karar verir. Mektubunda;

"Sevgili oğlum; mektubunu aldım.Çok sevindim, bu oğlumdan aldığım ilk mektup olması nedeniyle de çok mutlu oldum. Ancak borçlarımın farkında olmadığım için çok üzüldüm. Senin de bana borcun var mı diye düşündüm,

*Seni 9 ay karnımda taşıdığım için borcun : hiçbir şey
*Acılar çekip doğurduğum için borcun : hiçbir şey
*Geceleri uykudan kalkıp seni emzirdiğim için borcun : hiçbir şey
*Seni bezlediğim ve bezlerini yıkadığım için borcun : hiçbir şey
*Yemeyip yedirdiğim, giymeyip giydirdiğim için borcun : hiçbir şey
*Büyütüp okula kaydettiğim için borcun : hiçbir şey
Sana borcum olan 85 kuruş zarfın içindedir" diye yazar, zarfı oğlunun odasına koyar.

Odasında kendisine yazılmış mektubu gören çocuk, heyecanla zarfı açar, içindeki 85 kuruşu görünce çok sevinir. Parayı alıp cebine koyar. Oturarak annesinin yazdığı mektubu heyecanla okur. Mektubu okuduğunda, kendisini tutamayarak ağlamaya başlar. Annesini kırdığını, çok büyük hata yaptığını, anne ve babanın çocuklarına hiçbir şekilde borçlu olamayacağını, evlatların anne ve babaya olan borçlarını hiçbir şekilde ödeyemeyeceğini, anne ve babanın da bu kadar emeğe karşı hiçbir şey talep etmemelerinin erdemini anlar. Ağlayarak annesine gider, elinden öper affını ister, önce aldığı 25 kuruşu ve daha sonra aldığı 85 kuruşu geri vermek ister. Anne çocuğuna sarılarak mutluluk gözyaşları döker, çocuğunu af ettiğini söyler, çocuğun üzüntü ile ağlaması gözyaşı dökmesi, mutluluk gözyaşlarına döner.

11 yorum:

havvanur dedi ki...

çok güzeldiii anne ve babalar karşılıksız bi sürü evlada bakıyor heleki zamanımızda tüm çocuklar bi anaya yada babaya bakamıyorlar hayırlı evlat olup hayırlı evlatlar yetiştirmemiz umuduyla paylaşım için teşekkürler düşündürücü bi yazı anlayanlara inş

tasarım mekani dedi ki...

ana hakki hic odenmezzzzz.... Bu hikayeyi bende okumustum canim... paylasim icin tesekkur ediyorum.. Kocamannn sevgiler medinem

Paşa dedi ki...

çok güzeldi buna benzer konuşmayı bende bugun emreyle yaptım ama emre de tın sanki duydu:)

Ceyda'nın Bahçesi dedi ki...

ayy çok güzeldi canım.anaların hakkı hiç ödenmez.ne güzel yazmış mektubunu

ummugulsum dedi ki...

cok guzeldı canım
aglattı benı bu yazı galıba duygusal gunumdeyım

уαѕємiη dedi ki...

harikaydı.. boşuna dememişler annelik ömür boyu süren gönüllü kölelik diye


sevgilerrr :))

şengülce dedi ki...

kızım güzel vede bir ata sözü vardır bu hikayede içinde sanki gizlidir KISSADAN HİSSE gibi bizler anneler babalar her fedakarlıklar yaparız çocuklarımız için çünkü evlat canımız kanımız onlar canım Bayramdan 4 gün evel büyük oğlum arabasında kaza geçirdi otobanda o yağmurların çok yağdığı gün arabanın motor kapağı açılıp ön çam tamamen kırılmış oğlumun suratına gözlerine dağılmış başka sürüçülerin yardımıyla durdurmuşlar arabayı hastaneye gidince haber verdiler doktorlar en çok gözlerini kaybetmesin diye uğraşmışlar
kızım işte o an babasıyla ben gözlerine oğlumun bir şey olursa işte bizim gözlerimiz hazır dedik doktorlara elinizden ne geliyorsa yapın .ALLAHıma çok şükür kızım 1 saat kontroller bitti benim oğlum muayene odasından hiç bir şey olmadan cıktı bir saati gözlerinin içindeki camları cıkartmaya uğraşmışlar doktorlar hiç çizilmemiş bile ya annem böyle işte bizler karşılık istemeyiz yeterki çanları sağ olsun tüm evletlarımızım ..sevgiler..

pembe tatlar dedi ki...

Canım kesinlikle annelerin hakkı ödenmez...

ŞANSLI dedi ki...

Canım çok güzel bir hikaye!
Hayırlı bir hafta sonu seninle olsun.
Sevgiyle kal..

birdutmasali dedi ki...

gün gelince,
herşey anlamını buluyor ..
lakin o güne kadar
ya sabr deniyor :)))))
çok şeker bir hikaye...

ஐ : ) STİL DİREKTÖRÜ ( : ஐ dedi ki...

ne güzel bir hikaye bu yüzümde bir gülümsemeyle okudum