30 Ağustos 2009 Pazar

DEĞERİNİ BİLMEK.


Vaktiyle ergin bir şeyh, yıllarca yanında yetiştirdiği müridini imtihan etmek ister. Onun eline iri bir pırlanta verip: “Oğlum” der “Bunu al, önüne gelen esnafa göster, kaç para verdiklerini sor, en sonra da kuyumcuya göster. Hiç kimseye satmadan sadece fiyatlarını ve ne dediklerini öğren, gel bana bildir.” Mürit elinde pırlanta bir bakkal dükkanına girer ve “Şunu alır mısınız?” diye sorar . Bakkal parlak bir boncuğa benzettiği mücevheri alır; elinde evirir çevirir; sonra: “Buna bir tek lira veririm. Bizim çocuk oynasın” der. Mürit teşekkür edip çıkar.Bir manifaturacıya gider. O da parlak bir taşa benzettiği mücevhere ancak bir beş lira vermeye razı olur. Üçüncü olarak semerciye gidir: Buna ne verirsiniz?” diye sorar Semerci şöyle bir bakar, “Bu der “benim semerlere iyi süs olur. Bundan “kaş dediğimiz süslerden yaparım. Buna bir on lira veririm.”Mürit en son olarak kuyumcuya gider. Kuyumcu mücevheri görünce yerinden fırlar.“Bu kadar büyük pırlantıya nereden buldun?” diye hayretle bağırır ve hemen ilâve eder. “Buna kaç lira istiyorsun?” Mürit sorar: Siz ne veriyorsunuz?” “Ne istiyorsan veririm.” Mürit, “Hayır veremem.” diye taşı almak için uzanınca kuyumcu yalvarmaya başlar:Ne olur bunu bana sat.Dükkânımı, evimi, hatta arsalarımı vereyim.” Mürit emanet olduğunu, satmaya yetkili olmadığını, ancak fiyat öğrenmesini istediklerini anlatıncaya kadar bir hayli dil döker.Şeyhinin yanına dönen mürit büyük bir şaşkınlık içinde macerasını anlatır.Şeyh sorar: “Bundan ne anladın?”Müridin verdiği cevap çok doğrudur: “Bir şey ancak değerini bilenin yanında kıymetlidi

12 yorum:

tasarım mekani dedi ki...

Kisa ve oz bir yanit olmus... Hakikaaten oyle.. Insan iliskilerinde de oyle... Rabbim ins. bizi degerli kullarindan eyle ve kiymettar dostluklar ihsan eyle... Sevgiler canim. medinem

havvanur dedi ki...

çok güzeldi ramazan çok güzel geçiyor aacıkmıyorum ama sususluk kötü bişi:((ya sen napıyorsun :?çalışırken zor olsa gerek demi hayırlı geceler

cansudere dedi ki...

havvanurcum canım çalışırken tabikı zor oluyor.kılımalı ortamda çalışıyorum ama sürekli laf anlatıp konuşmam gerekıyor.ve susuzluk çekiyorum sabah herşey cok güzel geçiyor ama ögleden sonra kelimeler dolanıyor.bunada çok şükür diyorum ramazan herşeye rağmen çok güzel farklı bi hava var. allah her senelere sag eylesın .

Gülen Tezer Üstün dedi ki...

Bugün bir postada geldi bu öykü ama doyamadım senin bloğunda bir kez daha okudum.
Teşekkürler..
Sen iyi misin, sesin soluğun çıkmıyor??

CherrybLossomgirL dedi ki...

çok güzel bir öykü
değer bilmenin ister insan ister bir pırlanta olsun ne kadar önemli olduğunu gösteriyor
ayrıca güzel bir blogunuz var
iyi günler

tatesal dedi ki...

Ne güzel bir hikaye ve ders alınması gereken bir durum,teşekkürler paylaşımın için canım...

* ஐ * : ) STİL DİREKTÖRÜ ( : * ஐ * dedi ki...

Süper insan olarak anlasak hepimiz valla kavga vs kalmaz bu dünyada

Kurbiş dedi ki...

'bir sey degerini bilenin yanında kıymetli' daha ne denilebilirki..

Paşa dedi ki...

YA NEDE DOĞRUYMUŞ DEĞERİNİ BİLENİN YANINDA OLMAK GİBİ BİR DURUM...

SerpiL dedi ki...

ne güzel bir yazı.ders almasını bilenlere

ŞANSLI dedi ki...

Canım çok güzel,ders veren bir hikaye!Tabiki anlayana:)
Sevgiler....

kubra zeynep kara dedi ki...

süpermiş bu kıssa